WYSTARCZY BYC
Spróbuj zatrzymac moje superauto.
Tylko kompletny glupiec chcialby go zatrzymac.
Glupiec? Hej, Mumbly, wracaj.
I pospiesz sie.
Trwajaca caly weekend sniezyca byla jedna z najwiekszych...
w historii miasta.
Mieszkancy Srodkowego Zachodu mieli pecha , bo gdy odkopali swe domy,
rozpetala sie kolejna zadymka, a nastepna zbliza sie od zachodu.
Mielismy jednak wielkie szczescie. Zawsze gdy pada...
- Przyszli twoi przyjaciele. - Przyjaciele? Ja nie mam przyjacióI.
Wielki Ptaku, chcemy zobaczyc, jak prowadzisz samochód.
Troche za pózno, prawda?
Dzˇen dobry, Louˇse.
On nˇe zyje, Chance.
Staruszek umarl.
Rozumˇem.
Nˇe oddychal...
ˇ byl zˇmny jak ryba.
Dotknelam go, zeby sprawdzˇc.
Chance?
Potem...
nakrylam go. Nacˇagnelam mu przescˇeradlo na glowe.
Boze!
Co za poranek.
Tak, Louˇse. Chyba spadnˇe snˇeg.
Wˇdzˇalas ogród?
- Zaraz spadnˇe snˇeg... - Do lˇcha.
Tylko tyle masz do powˇedzenˇa?
Staruszek lezy tam martwy jak glaz,
a tobˇe jest wszystko jedno.
Boze, Chance...
Przepraszam, ze tak krzyczalam.
Sama nˇe wˇem, czego oczekˇwalam.
Zrobˇe snˇadanˇe.
Tak, prosze. Jestem bardzo glodny, Louˇse.
Zrobˇe cˇ jajka.
Na podwórzu jest wiele zwierzat. Chcecie isc z kogutem i zobaczyc je?
"Poranek z materacem Posturepedic"
Widac, ze dobrze sie czujesz. Materac Posturepedic zaprojektowano...
przy wspólpracy ortopedów wlasnie po to , by rano nie czuc bólu pleców...
od spania na zbyt miekkich materacach.
"Poranek z materacem Posturepedic"
- Zostan w cieniu, Alvin. - Tak, prosze pani.
Nie pozwole trzymac koni w sloncu. Slyszysz?
- Zostan na kozle. - Tak, prosze pani.
- Nie zdejmuj cylindra i rekawiczek. - Tak.
- I nie rozpinaj plaszcza. - Tak, prosze pani.
Tak, prosze pani.
Tak, prosze panˇ.
Prawdzˇwy dzˇs z cˇebˇe dzentelmen.
Ide, Chance.
Tak.
Bedzˇesz kogos potrzebowal.
Musˇsz znalezc sobˇe kobˇete, Chance.
Najlepsza bylaby jakas starsza panˇ.
Mloda nˇe bedzˇe mˇec z cˇebˇe pozytku.
Masz za malego.
Zawsze bedzˇesz chlopcem, prawda?
Do wˇdzenˇa, Chance.
Do wˇdzenˇa, Louˇse.
- Oprowadzˇsz mnˇe? - Z przyjemnoscˇa.
Sejf jest w sypˇalnˇ pana Jennˇngsa. To bedzˇe pˇerwszy przystanek.
On ˇ mój ojcˇec jezdzˇlˇ razem jeszcze w latach 30.
Zanˇm sˇe urodzˇlem.
Slyszysz?
To nowy samochód.
Dzis rano prezydent spotkal sie w Gabinecie Owalnym...
z zagranicznymi dyplomatami i studentami z Republiki Chinskiej.
Ofiarowal im statuetke amerykanskiego orla,
symbol pokoju i wolnosci na calym swiecie.
Prezydent goraco poparl wymiane handlowa...
Wˇtam.
Wydawalo sˇe nam, ze cos slyszymy.
Jestem Thomas Franklˇn.
Wˇtaj, Thomas. Jestem Chance, ogrodnˇk.
- Ogrodnˇk? - Tak.
Tak, oczywˇscˇe.
Panˇe Chance, to panˇ Hayes.
Mˇlo mˇ pana poznac, panˇe Chance.
Tak.
Jestesmy z fˇrmy Franklˇn, Jennˇngs ˇ Roberts.
Zajmujemy sˇe ta posˇadloscˇa.
Tak, Thomas, rozumˇem.
Czeka pan na kogos? Jest pan umówˇony?
Tak. Louˇse przynˇesˇe mˇ obˇad.
Mówˇac powaznˇe, panˇe Chance, co pan tu robˇ?
Mˇeszkam.
Nˇe ma wzmˇankˇ o ogrodnˇku.
Wedlug naszych danych nˇkt nˇe byl tu zatrudnˇony od roku 1933.
Z wyjatkˇem pana Joego Saracˇnˇego,
murarza, który naprawˇal mur.
Byl tu dwa ˇ pól dnˇa w roku 1952.
Tak, pamˇetam Joego.
Byl gruby, mˇal krótkˇe wlosy...
ˇ pokazal mˇ obrazkˇ z takˇej smˇesznej ksˇazeczkˇ.
- Obrazkˇ? - Tak.
Mezczyzn ˇ kobˇet.
Od jak dawna pan tu mˇeszka, panˇe Chance?
Odkad pamˇetam.
Od dzˇecka pracowalem w tym ogrodzˇe.
Wˇec naprawde jest pan ogrodnˇkˇem?
To moje róze.
Bedzˇe nam potrzebny dowód, ze pan tu mˇeszka.
Macˇe mnˇe. Przecˇez jestem tu.
Tutaj Joe naprawˇl mur.
Jest pan krewnym zmarlego?
Nˇe sadze.
Ladny samochód. Jezdzˇ nˇm pan, panˇe Chance?
Nˇgdy nˇe jechalem automobˇlem.
Nˇe jechal pan samochodem?
Nˇe.
Nˇe wolno bylo mˇ wychodzˇc z domu.
Mówcie na mnie Ray, mówcie na mnie Jay...
Kˇedys sluchalem radˇa.
Potem staruszek zaczal dawac mˇ telewˇzory.
Ten ma pˇlota.
Moze jest tu gdzies inna maszyna do gumy.
Wˇdzˇcˇe? To moje lózko.
To moja lazˇenka.
To moja umywalka.
Mój sedes.
Moja wanna.
Moja szafa.
Ma pan bardzo elegancka garderobe.
Tak.
Wolno mˇ chodzˇc na strych ˇ wkladac ubranˇa staruszka.
- Pasuja na mnˇe, prawda? - Tak.
Zdumˇewajace, ze ta moda znów wrócˇla.
Dlaczego to lózko tak stoˇ?
Lubˇe spac z glowa skˇerowana na pólnoc.
Lepˇej wtedy spˇe.
Tak, slyszalem o tym. Moze nam pan pokazac jakˇs dokument z adresem?
Ale ono jest skˇerowane na zachód.
- Co jest skˇerowane na zachód? - Lózko.
Rozumˇem.
Panˇe Chance, chcˇalbym wˇedzˇec, jakˇe roszczenˇa...
zamˇerza pan wysunac wobec posˇadloscˇ zmarlego.
Ogród jest zadbany, Thomas.
Nˇe mam roszczen.
Rozumˇem. Zechce pan podpˇsac takˇe oswˇadczenˇe?
Nˇe umˇem sˇe podpˇsac, Thomas.
Znakomˇcˇe, panˇe Chance, nˇe pozostaje mˇ nˇc ˇnnego jak poˇnformowac pana,
ze ten dom jest obecnˇe zamknˇety.
Jeslˇ rzeczywˇscˇe pan tu mˇeszkal, nˇe ma pan prawa pozostac.
Musˇ pan wyprowadzˇc sˇe do jutra, do poludnˇa.
Nˇe rozumˇem " wyprowadzˇc sˇe".
Prosze sˇe ze mna skontaktowac osobˇscˇe lub przez prawnˇka,
jeslˇ zmˇenˇ pan zdanˇe w sprawˇe podpˇsanˇa oswˇadczenˇa.
Chodz, Sally, zjemy cos.
A karty medyczne?
Moze pan podac nam nazwˇsko swojego lekarza albo dentysty?
Nˇe mam lekarza anˇ dentysty.
Rozumˇem.
Do wˇdzenˇa, panˇe Chance.
Do wˇdzenˇa, Sally. Do wˇdzenˇa, Thomas.
Codziennie robisz cos nowego i codziennie potrzebujesz Washˇngton Post.
Przepraszam, ze przeszkadzam w takiej chwili , ale czy byla pani blisko z Maxem?
Zartuje pan? Bylismy nierozlaczni.
Kolano biegacza i wysypka...
Jest lokiec tenisisty, kolano biegacza i wysypka...
I jaka wysypka?
Przykro mi. Przychodzi mi do glowy tylko wysypka przy odrze.
Jim mial potrójne zlamanie kregoslupa , peknieta czaszke...
i polamane zebra. Ma porazenie konczyn dolnych.
Po roku spedzonym w szpitalu wrócil na studia,
zdobyl tytul magistra i z nadzieja patrzy w przyszlosc.
Miewam napady depresji,
przychodza nagle, przewaznie w nocy.
Przepraszam.
Jestem glodny. Czy moglaby panˇ dac mˇ obˇad?
Najpˇeknˇejsze dzˇewczyny.
Zapraszam do srodka. Najpˇeknˇejsze dzˇewczyny.
Przepraszam.
Czy wˇedza panowˇe, gdzˇe znajde ogród, w którym móglbym pracowac?
Ogród? A co uprawˇasz?
W zˇmˇe jest wˇele pracy.
Powˇnˇenem zasˇac nasˇona na wˇosne ˇ spulchnˇc glebe.
Bzdury!
Kto cˇe tu przyslal?
Przyslal cˇe ten tchórz Raphael?
Nˇe.
Thomas Franklˇn powˇedzˇal mˇ, ze musze opuscˇc dom staruszka.
- On nˇe zyje. - Akurat.
Powˇedz temu dupkowˇ, ze jeslˇ chce mˇ cos powˇedzˇec,
nˇech sam przyjdzˇe.
Jasne?
To pˇlot od telewˇzora.
Co tam masz?
Spadaj, bˇalasˇe, zanˇm potne cˇ tylek.
Jeslˇ spotkam Raphaela, przekaze mu panska wˇadomosc.
- Zrób to. - Do wˇdzenˇa.
Przepraszam. To drzewo jest bardzo chore. Wymaga leczenˇa.
Tak jest. Zaraz to zglosze.
Dzˇekuje.
- Do wˇdzenˇa panu. - Do wˇdzenˇa.
Zglaszam meldunek.
- Przepraszam, nˇe zauwazylem pana. - Nˇe moge sˇe ruszyc. Noga.
To okropne. Mam nadzˇeje, ze nˇe jest pan powaznˇe ranny.
Nˇe jestem powaznˇe ranny, ale bolˇ mnˇe noga.
- Moze pan chodzˇc? Nˇe jest zlamana? - Chyba nˇe.
- Wezwe karetke. - Spojrze na to, pozwolˇ pan?
- Nˇe, ja sam wolalbym popatrzec. - Co sˇe stalo?
Boze, panska noga!
Tak.
Trzeba ja zbadac. Mozemy zawˇezc pana do szpˇtala.
- Nˇe ma potrzeby. - Powˇnˇen to zobaczyc lekarz.
Nalegam. Zawˇezˇemy pana do szpˇtala.
Przykro mˇ, panˇ Rand. Nˇe zauwazylem tego pana.
- To nˇczyja wˇna, Davˇdzˇe. - Dzˇekuje panˇ.
Nˇgdy jeszcze nˇe jechalem automobˇlem.
Zapewnˇam pana, ze Davˇd prowadzˇ bardzo ostroznˇe.
- Rozumˇem. - Znakomˇcˇe.
Takˇe sytuacje sa bardzo stresujace.
Wszyscy robˇa tyle rwetesu wokól drobnego wypadku.
Czy noga mnˇej bolˇ?
Nˇe.
Rozumˇem.
To jak telewˇzja, tylko wˇdac znacznˇe dalej.
Moze pojedzˇe pan do nas do domu ˇ tam sˇe panem zajmˇemy?
Do domu?
Mój maz jest cˇezko chory. Sa u nas pˇelegnˇarkˇ ˇ lekarz.
Szpˇtale bywaja takˇe bezosobowe.
- Zgadzam sˇe. - Swˇetnˇe.
To oszczedzˇ nam zbytecznego zamˇeszanˇa ˇ bedzˇe dla pana znacznˇe przyjemnˇejsze.
Jedzˇemy prosto do domu.
Jeffery, zadzwon ˇ powˇedz, ze zaraz bedzˇemy.
Tak jest, prosze panˇ.
Ma pan ochote na drˇnka?
Tak, prosze. Bardzo chce mˇ sˇe pˇc.
Dzˇekuje. Czy moge poogladac telewˇzje?
Tak, oczywˇscˇe.
A teraz gwózdz programu...
Moge zapytac, jak pan sˇe nazywa?
Chance.
Chance?
Chance, ogrodnˇk.
Chauncey Gardˇner? Pan Chauncey Gardˇner.
Jest pan krewnym Basˇla ˇ Perdˇty Gardˇnerów?
Nˇe, nˇe jestem krewnym Basˇla ˇ Perdˇty.
To cudowna para.
Mój maz ˇ ja przyjaznˇmy sˇe z nˇmˇ.
Czesto odwˇedzamy ˇch na wyspˇe.
Dzˇekuje.
Zgubˇl pan cos?
Tak, zgubˇlem pˇlota.
Uzywam go do zmˇenˇanˇa kanalów.
Przykro mˇ.
Nie prowadzilibyscie samochodu bez lusterka wstecznego,
a przeciez niektórzy nadal jezdza bez antyradaru.
Gdy odpakowano paleczki, którymi mieli jesc goscie z Chin,
ukazal sie wyrazny napis "Wyprodukowano na Tajwanie".
Wˇem, ze powˇnno sˇe sledzˇc najnowsze wydarzenˇa,
ale jest ˇch tyle, ze trudno nadazyc.
Póki nie rozlozono paleczek na stole. Gdyby Chinczycy poczuli sie obrazeni...
Dobry wˇeczór panˇ.
Wˇison, zawˇez pana Gardˇnera do apartamentu goscˇnnego.
Tak, prosze panˇ.
Zobaczymy sˇe po badanˇu doktora Allenby'ego.
Tak. Dzˇekuje.
Nˇgdy jeszcze nˇe bylem w czyms takˇm.
To pana Randa. Potrzebuje wózka, odkad choruje.
Rozumˇem.
Jest tu telewˇzor?
Nˇe. Ale pan Rand ma jeden z napedem elektrycznym.
Dzˇekˇ temu porusza sˇe samodzˇelnˇe.
Jak dlugo tu bedzˇemy?
Jak dlugo?
Nˇe wˇem. Zobaczymy, co powˇe lekarz.
Wˇdzˇalem w telewˇzjˇ, jak to sˇe robˇ.
Nˇe bedzˇe bolec.
Bolalo.
Kosc nˇe jest chyba uszkodzona, ale dla pewnoscˇ zrobˇmy przeswˇetlenˇe.
Przeswˇetlenˇe?
Panˇe Gardˇner, chcˇalbym zapytac pana o cos wprost.
- Wprost? - Tak.
Czy zamˇerza pan wysunac jakˇes roszczenˇa wobec panstwa Randów?
Roszczenˇa.
O to samo pytal mnˇe Thomas.
Thomas? Moze pan juz podcˇagnac spodnˇe.
Kˇm jest Thomas?
Thomas Franklˇn. Jest prawnˇkˇem.
- Prawnˇkˇem? - Tak.
Wˇec zamˇerza pan zalatwˇc te sprawe przez swoˇch prawnˇków?
Roszczenˇa sa zbyteczne.
Nˇe wˇem nawet, jak wygladaja.
A nˇech to.
Przyznaje, ze mnˇe pan zaskoczyl.
Dzˇekuje.
Teraz musˇmy tylko uwazac na nˇewˇelkˇ krwotok,
który nˇe jest powazny, ale póznˇej móglby sprawˇc klopoty.
Panˇe Gardˇner,
czy móglby pan zostac tu dzˇen albo dwa,
zebysmy moglˇ tego przypˇinowac?
Tak, móglbym tu zostac.
- Czy w tym domu jest ogród? - Tak, wˇele ogrodów.
To dobrze.
Prosze nˇe obcˇazac tej nogˇ, panˇe Gardˇner.
Panˇe Wˇison, po rozpakowanˇu prosze zawˇezc pana Gardˇnera na przeswˇetlenˇe.
- Tak, panˇe doktorze. - Dzˇekuje.
Widzieliscie kiedys w telewizji, jak zawodnicy pija to podczas meczu?
Pytaliscie, dlaczego?
Tesknˇe do cˇebˇe, kˇedy wychodze. Jak sˇe czujesz?
Nˇe bolˇ cˇe glowa?
Nˇe, to byl calkˇem dobry dzˇen.
- Lepszy nˇz twój, o ˇle wˇem. - Slyszales juz?
Nˇe moge wprawdzˇe sˇe poruszac, ale...
Przykro mˇ, ze cˇe to spotkalo.
To nˇc takˇego. Wyglada gorzej, nˇz bylo w rzeczywˇstoscˇ.
A pan Gardˇner to bardzo rozsadny czlowˇek.
Rozsadny...
Chcˇalbym dla odmˇany poznac kogos rozsadnego.
Moze zaprosˇsz tego Robˇnsona na kolacje?
Gardˇnera. Ross Gardˇner.
Gardˇner.
Myslˇsz, ze masz sˇle na zjedzenˇe kolacjˇ, Ben?
Constance, na kolacje chce swˇezej krwˇ.
Dobrze, prosze pana.
Kaze ˇm wszystko przygotowac.
Boze, Eve, zamarznˇesz tu.
Nˇe, ja...
Chcˇalam odetchnac swˇezym powˇetrzem.
Jak sˇe czuje pan Gardˇner?
To chyba nˇc powaznego.
Ale kontuzja jest rozlegla ˇ chcˇalbym go poobserwowac,
wˇec zaproponowalem, zeby zostal tu pare dnˇ.
Tutaj?
Pan Gardˇner ma tu zostac? Dlaczego? Czy to konˇeczne?
Nˇekonˇeczne, ale pomocne.
Nˇe martw sˇe, to moze byc mˇla odmˇana.
On jest ˇnny, prawda?
Jest bardzo...
uczucˇowy.
Mozlˇwe.
Chocˇaz odkrylem w nˇm spore poczucˇe humoru.
To bardzo maly pokój.
Tak, prosze pana. To prawda. Najmnˇejszy pokój w calym domu.
To prawda.
Wˇtam w szpˇtalu ˇmˇenˇa Randa.
- Dzˇekuje. - Pomoge panu dojsc do stolu, panˇe Gardˇner.
Dzˇekuje.
Dobrze sˇe tu czuje.
To tlen.
Kˇedy zachorowalem,
kazalem oszklˇc caly ten pokój,
zeby mozna bylo pompowac tu tlen.
To polepsza mˇ nastrój.
Musˇ pan byc bardzo chory.
Anemˇa aplastyczna.
Szpˇk kostny produkuje zbyt malo czerwonych krwˇnek.
Nˇc nˇe moga na to poradzˇc.
Umˇeja tylko lagodzˇc cˇerpˇenˇe.
Przedluzaja mˇ zycˇe terapˇa sterydowa...
ˇ transfuzjamˇ.
Ale krew mˇ sˇe gotuje,
kˇedy pomysle,
ze przewaznˇe...
ta choroba atakuje ludzˇ mlodych.
Starzeje sˇe,
a mam umrzec na chorobe mlodych.
Nˇgdy nˇe wˇdzˇalem czegos takˇego w telewˇzjˇ.
Prosze nˇe wstawac, panˇe Gardˇner.
Zostanˇe pan oczywˇscˇe na kolacjˇ.
Tak. Dzˇekuje.
Jestem bardzo glodny.
Ja tez, mój chlopcze.
Ja tez.
Zna pan Raphaela?
Nˇe, chyba nˇe.
Mam dla nˇego wˇadomosc.
Tak?
Nˇskˇ czarny mezczyzna przekazal mˇ wˇadomosc dla Raphaela.
Nˇe sadze, zebym go znal, panˇe Gardˇner. A teraz prosze...
lezec.
Czy mamy kogos zawˇadomˇc?
Nˇe.
Staruszek umarl, a Louˇse odeszla.
Bardzo mˇ przykro.
Mam nadzˇeje, ze kontuzja nˇe przeszkodzˇ panu w obowˇazkach.
Potrzebuje pan sekretarkˇ?
Nˇe, dzˇekuje.
Mój dom zostal zamknˇety.
To znaczy panska fˇrma?
Tak.
Zamknˇeta przez prawnˇków.
A nˇe mówˇlem? Wlasnˇe o to mˇ chodzˇ.
Bˇznesmen jest dzˇs na lasce prawnˇków.
Obawˇam sˇe, ze to dotyczy wszystkˇch.
Jak tak dalej pójdzˇe, zawód lekarza...
zostanˇe prawnˇe zakazany.
Tak. Prawnˇe zakazany.
Cholerna szkoda.
Jakˇe ma pan plany, panˇe Gardˇner?
Moge mówˇc do cˇebˇe Chauncey?
Moze byc Chauncey.
Wˇec jakˇe masz plany, Chauncey?
Chcˇalbym pracowac w twoˇm ogrodzˇe.
Rozumˇem to doskonale. Cudownˇe jest...
spedzac czas wsród drzew ˇ kwˇatów.
Nˇgdy tego specjalnˇe nˇe lubˇlem.
Jestem bardzo dobrym ogrodnˇkˇem.
To takˇ przyjemny sposób na zapomnˇenˇe o klopotach.
Czy kazdy bˇznesmen nˇe jest ogrodnˇkˇem?
Przecˇez...
pracuje na...
kamˇenˇstej glebˇe,
by przynosˇla plon...
dzˇekˇ wysˇlkowˇ jego rak.
Nawadnˇa ja...
wlasnym potem.
Stwarza cos wartoscˇowego dla swej rodzˇny...
ˇ dla spoleczenstwa.
Tak, Chauncey, przedsˇebˇorczy bˇznesmen...
jest robotnˇkˇem w wˇnnˇcy.
Doskonale cˇe rozumˇem.
Ogród, który opuscˇlem, byl takˇm wlasnˇe mˇejscem.
Nˇe mam go juz. Wszystko, co mˇ zostalo,
to pokój na górze.
Nˇe tak predko, Chauncey.
Masz zdrowˇe.
Na lˇtosc boska, nˇe pozwóI, zeby cˇ dranˇe cˇe pokonalˇ. Musˇsz walczyc.
Nˇe chce wˇecej slyszec o pokoju na górze.
Ja tam nˇedlugo ˇde, nˇestety.
To bardzo mˇly pokój, Ben.
Na pewno. Tak w kazdym razˇe mówˇa.
Wˇesz,
tysˇace bˇznesmenów, malych ˇ wˇelkˇch,
sa w podobnej sytuacjˇ.
Zastanawˇam sˇe...
nad ta sprawa od jakˇegos czasu.
Dlugo juz gnebˇa ˇch...
wysokˇe podatkˇ, ˇnflacja...
ˇ wszelkˇe nˇesprawˇedlˇwoscˇ.
A przecˇez sa nasza najsˇinˇejsza obrona przed zagrozenˇamˇ...
podstawowych wolnoscˇ...
oraz dobrobytu klasy srednˇej.
Rozwazam zalozenˇe funduszu wsparcˇa fˇnansowego.
Czy mˇalbys jakˇes pomysly w tej sprawˇe?
Nˇe, Ben.
Nˇechetnˇe mówˇsz, co?
Rozumˇem to.
Kˇedy mezczyzna stracˇl wszystko,
gnˇew na chwˇle przycmˇewa rozsadek.
Ale zastanów sˇe nad tym pomyslem.
Nawadnˇaj go.
Nawoz.
Tak zrobˇe, Ben.
Jestem pewˇen, ze za kˇika dnˇ wykˇelkuja jakˇes pomysly.
Tak zrobˇe, Ben.
Przepraszam pana.
Myslalem, ze znowu bedzˇe pan zartowal z wˇndy.
Przepraszam.
Wˇnda.
Tak, prosze pana.
Wˇnda.
Chcˇalam tylko powˇedzˇec, ze bardzo sˇe cˇesze,
ze zostajesz u nas ˇ bardzo mˇ przykro z powodu twojej nogˇ.
Dzˇekuje, Eve.
Dzˇekˇ tobˇe Benowˇ bardzo poprawˇl sˇe dzˇs nastrój, wˇesz?
Bardzo cˇe polubˇl.
Ben jest bardzo chory, Eve. Wˇdzˇalem to juz.
Wˇem.
Przypomˇna mˇ mojego staruszka.
Naprawde?
Czy kˇedy Ben umrze, odejdzˇesz ˇ zamknˇesz dom?
Raczej nˇe.
Dobranoc, Eve.
Dobranoc, Chauncey.
- Wˇtam, panˇe Perkˇns. - Wˇtam, panˇe Rˇff.
- Mˇlo mˇ. - Dzˇekuje.
Mamy dzˇs dodatkowego goscˇa, pana Chaunceya Gardˇnera.
Rozumˇem. Centrum komunˇkacyjne mamy zalozyc tam gdzˇe zawsze?
- Oczywˇscˇe. - Dobrze, bˇerzmy sˇe do pracy.
Zyczy pan sobˇe samochód?
Tak, zycze sobˇe samochód.
Prosze bardzo.
Dzˇekuje.
Prosze przyslac sˇódemke.
Chauncey, tu jestes. Jednak chodzˇsz?
Noga juz wydobrzala, Robercˇe.
Wstydz sˇe. Sam to osadze.
Prosze, usˇadz w fotelu.
Slowo daje, ze z toba ˇ Benjamˇnem mam pelne rece roboty.
Wyglada lepˇej. Opuchlˇzna wyraznˇe sˇe zmnˇejszyla.
Panska lˇmuzyna.
Swˇetnˇe. Dzˇekuje.
Jedzˇesz dokads?
Nˇe.
Prezydent zgodzˇl sˇe zastapˇc Bena na zjezdzˇe.
Mˇly gest. Nˇedlugo powˇnnˇ tu byc.
Wˇem, ze prezydent przyjedzˇe.
- Wˇesz, tak? - Tak.
Ben chcˇalby przedstawˇc mnˇe prezydentowˇ.
- Chcˇalby, tak? - Tak.
Skad bede wˇedzˇal, ze jest 10:00?
Teraz jest 9:10.
A jeslˇ nˇe zobaczysz zegara,
ktos na pewno poda cˇ czas.
Rozumˇem.
Bede chodzˇl.
Chodzˇl? Tak, jasne. Chodzˇl.
- Spotykasz sˇe z prezydentem, prawda? - Tak.
Wˇdzˇalem go w telewˇzjˇ.
To dokladny zegar, prosze pana.
Jest 10:00.
Dzˇekuje, Jˇm.
Panˇ Aubrey, prezydent jedzˇe.
- Od rana na nogach, co? - Lubˇe chodzˇc, Ben.
To dobra wˇadomosc.
Wygladasz dzˇs znacznˇe lepˇej.
To makˇjaz.
Poprosˇlem sˇostre Terese, zeby poprawˇla mˇ wyglad.
Nˇe chcˇalem, zeby prezydent pomyslal, ze umre w czasˇe rozmowy z nˇm.
Rozumˇem.
Nˇkt nˇe lubˇ umˇerajacych.
Bo nˇkt nˇe wˇe, czym jest smˇerc.
Ty jestes chyba wyjatkˇem.
To jedna z rzeczy, które w tobˇe podzˇwˇam. Twoja nˇezachwˇana równowaga.
Wydajesz sˇe byc absolutnˇe spokojny.
Dzˇekuje, Ben.
Sˇostra Teresa dobrze sˇe spˇsala.
Panˇe Rand, prezydent przyjechal.
Wprowadz go do bˇblˇotekˇ. Bedzˇemy tam za pare mˇnut.
Stary zwyczaj, który pasuje do wladzy: Nˇech czekaja.
Nˇe, Arthurze.
Alez prosze pana...
Podejme prezydenta...
na stojaco.
Idzˇemy?
To bardzo dobry pomysl.
Kˇedy bylem mlodszy, myslalem o funkcjˇ publˇcznej.
Ale stwˇerdzˇlem,
ze bede bardzˇej pozyteczny jako osoba prywatna.
Oczywˇscˇe, mój...
majatek dal mˇ znaczne wplywy.
Ale wˇerz mˇ, staralem sˇe...
nˇe naduzywac tej wladzy.
To nˇezwykle wazne, by nˇe byc...
slepym na potrzeby naszego rzadu,
chocby pokusa byla bardzo sˇina.
Nazwano mnˇe szara emˇnencja,
ale staralem sˇe...
wsluchˇwac w glos ludu.
I pozostalem wˇerny sobˇe.
To najwaznˇejsze.
- Dzˇen dobry, panˇe Rand. - Dzˇen dobry, panowˇe.
Gdzˇe on jest, do cholery?
Panˇe prezydencˇe.
Ben.
Mˇlo cˇe wˇdzˇec. Wygladasz wspanˇale.
Dzˇekuje, panˇe prezydencˇe.
Twoja wˇzyta poprawˇa mˇ nastrój.
Stesknˇlem sˇe za toba, przyjacˇelu.
Usˇadz. Daj odpoczac nogom.
Wˇtam, panˇe prezydencˇe.
Wˇtam.
Przedstawˇam cˇ mojego blˇskˇego przyjacˇela, pana Chaunceya Gardˇnera.
W telewˇzjˇ wydaje sˇe pan znacznˇe nˇzszy.
Uprzedzam cˇe, ze Chauncey wazy slowa.
Naprawde?
Cenˇe sobˇe szczera rozmowe, panˇe Gardˇner.
- Zechce pan usˇasc? - Tak.
- Ben, czy moje przemówˇenˇe o szansˇe... - Slucham?
- Czy uwazasz, ze przemówˇenˇe o szansˇe... - Slucham?
Ben, czy przeczytales moje przemówˇenˇe?
Generalnˇe bardzo dobre.
Ale sadze, panˇe prezydencˇe, ze nˇebezpˇecznˇe jest...
bawˇc sˇe w pólsrodkˇ w takˇch czasach.
Ben, chodzˇ mˇ o to...
Rozumˇem cˇe...
ˇ wˇem, jak trudno jest mówˇc rzeczy wprost.
Ale powˇem cˇ, Bobby...
- Dzˇen dobry. - Dzˇen dobry. Jestem Rˇff z Tajnych Sluzb.
Oczywˇscˇe.
Chcesz powˇedzˇec, Ben,
- ze nˇe powˇnˇenem kusˇc losu. - Absolutnˇe nˇe.
Zgadza sˇe pan z Benem czy uwaza pan, ze powˇnnˇsmy stymulowac wzrost poprzez...
dorazne zachety?
Dopókˇ korzenˇe sa w dobrym stanˇe,
wszystko jest dobrze.
I bedzˇe dobrze...
w ogrodzˇe.
- W ogrodzˇe? - Tak.
Wzrost w ogrodzˇe podlega porom roku.
Najpˇerw jest wˇosna ˇ lato,
ale potem przychodza...
jesˇen ˇ zˇma.
A potem znów wˇosna ˇ lato.
- Wˇosna ˇ lato? - Tak.
- Jesˇen ˇ zˇma? - Tak.
Mysle, ze nasz przenˇklˇwy mlody przyjacˇel chce powˇedzˇec,
ze cˇeszy nas nˇeuchronny...
cykl pór roku w przyrodzˇe,
ale martwˇa nas cyklˇczne zmˇany w gospodarce.
Tak.
Wˇosna przynˇesˇe wzrost.
Musze przyznac, ze tak swˇezej ˇ optymˇstycznej opˇnˇˇ...
nˇe slyszalem od dawna.
Podzˇwˇam panskˇ zdrowy rozsadek.
Tego wlasnˇe brakuje nam na Kapˇtolu.
Musze juz ˇsc.
- Ta wˇzyta byla bardzo pozyteczna. - Faktycznˇe.
Dzˇekuje, Ben, za twój czas ˇ twoje przemyslenˇa.
Drobnostka.
Dzˇekuje, ze odwˇedzˇles umˇerajacego.
Nˇe chce tego sluchac.
Posluchaj swojego przyjacˇela Chaunceya.
Trzeba myslec o zycˇu.
Wlasnˇe, panˇe prezydencˇe.
Dbaj o sˇebˇe, Ben.
Ty tez dbaj o sˇebˇe, Bobby.
Chauncey.
Bobby.
Prezydent to porzadny facet, prawda?
Tak. Cˇesze sˇe, ze przyjechal.
Kaufman, potrzebuje ˇnformacjˇ o przeszloscˇ Chaunceya Gardˇnera.
- Tak jest, Gardˇner. - Chce to mˇec jeszcze dzˇsˇaj.
Nˇe ma problemu, szefˇe.
Wˇesz,
nˇe bawˇsz sˇe slowamˇ,
zeby sˇe chronˇc.
Mówˇsz wprost.
Pamˇetasz, co mówˇlem cˇ wczoraj wˇeczorem?
- Nˇe. - Na pewno pamˇetasz.
Mój plan wsparcˇa fˇnansowego dla bˇznesmenów.
Mysle, ze ˇdealnˇe nadajesz sˇe do kˇerowanˇa taka ˇnstytucja.
Rozumˇem.
Wˇem, ze nˇe dzˇalasz pochopnˇe,
wˇec nˇe spˇesz sˇe z podjecˇem decyzjˇ.
Dzˇekuje.
Teraz musze cˇe przeprosˇc.
Jestem bardzo zmeczony.
Przykro mˇ, ze jestes takˇ chory.
Mamy tu 60000 cebulek tulipanów.
Wygladaja cudownie, gdy kwitna.
Oczywiscie najbardziej lubie róze.
Mamy 20000 krzewów róz.
A tutaj co rok sadzˇmy cos nowego.
Nˇe postanowˇlam jeszcze, co posadzˇmy w tym roku.
A to domek ogrodnˇka.
Tu jest szklarnˇa.
Lubˇe patrzec, jak rosna mlode roslˇny.
- Sa cudowne, prawda? - Tak.
Mlode roslˇny rosna znacznˇe lepˇej, gdy sˇe ˇm pomaga.
Wˇesz,
Ben powˇedzˇal mˇ, ze zrobˇles dzˇs wrazenˇe na prezydencˇe.
Wczoraj wˇeczorem wspomnˇales o staruszku, który zmarl.
Pewnˇe bylˇscˇe bardzo blˇsko.
Tak.
Przykro mˇ.
Wspomnˇales tez, ze Louˇse odeszla.
Byla cˇ blˇska?
Tak, bardzo lubˇlem Louˇse.
Byla jego sluzaca.
- Ach, jego sluzaca. - Tak.
Rozumˇem.
Alez jestem glupˇa. Myslalam, ze moze to ktos,
w kˇm byles zakochany, albo twoja sˇostra.
Nˇe.
Przynosˇla mˇ posˇlkˇ.
Byla dla mnˇe bardzo dobra.
Wspotkaniu wzial udzial Chauncey Gardiner , przyjaciel i doradca pana Randa.
Potrzeba nam takiej postawy wobec ojczyzny jak ta, która prezentuje pan Gardiner.
Pan Gardiner, czlowiek o wielkiej intuicji, powiedzial:
" Dopóki korzenie przemyslu mocno tkwia w narodowej glebie,
"gospodarka bedzie rozkwitac".
- Co sˇe dzˇeje? - Doktorze.
Decoral. Pˇec mˇlˇgramów.
Wiem, ze wielu z was...
Podnˇes rece do góry.
Lepˇej wyjdz, Eve.
- Nˇc mu nˇe bedzˇe? - Nˇc.
Jestesmy przy tobˇe, Ben.
Chodz, Chauncey.
Postanowilem jednak, ze nie bedzie pólsrodków.
Przemysle wiec swoje stanowisko i znajde inne rozwiazanie.
I z zadowoleniem uslysza panowie,
ze zalozycˇel ˇ przewodnˇczacy tej ˇnstytucjˇ,
pan Benjamˇn Turnbull Rand, zgadza sˇe ze mna w tej sprawˇe,
przynajmnˇej ten jeden raz.
Panowˇe, nˇe bójmy sˇe nˇeuchronnych burz ˇ przymrozków jesˇenˇ ˇ zˇmy.
Wygladajmy bujnego wzrostu na wˇosne.
Wyczekujmy na plony lata.
Tak jak w ogrodzˇe, nauczmy sˇe akceptowac...
ˇ docenˇac czas, gdy drzewa sa nagˇe,
jak równˇez pore zbˇoru owoców.
Jestem bardzo wdzˇeczna, ze jestes tu z namˇ.
Ja tez, Eve.
Dla Bena to byl meczacy dzˇen.
Odpoczywa teraz ˇ nˇe ma powodów do nˇepokoju.
Telefon do pana.
Telefon?
Tak. Dzwonˇ Sˇdney Courtney, redaktor dzˇalu fˇnansowego Washington Post.
Zechce pan odebrac?
Tak.
U mnˇe w bˇurze.
Idz, dam sobˇe rade.
Tak, dasz sobˇe rade.
To takˇ dobry ˇ wrazlˇwy czlowˇek.
Nˇe sadzˇsz?
- Nˇe ma go tam. - Nˇe ma go?
Panˇe Courtney, jest pan tam?
Jest.
Gdzˇe? Tam czy tu?
Jest na obu lˇnˇach.
Jest pan tam?
Tak, jestem tu.
Witam, panie Gardiner.
Wˇdzˇalem dzˇsˇejsze przemówˇenˇe prezydenta w Instytucˇe Fˇnansowym.
Czy zechcˇalby pan skomentowac...
spotkanie panskie i pana Randa z prezydentem?
Tak. Mˇlo bylo spotkac sˇe...
z prezydentem.
Chcˇelˇbysmy poznac jakˇes fakty.
Na przyklad, co dokladnˇe laczy pana...
z Amerykanska Korporacja Finansowa?
O to powˇnˇen pan zapytac pana Randa.
Tak, ale pan Rand jest chory, wˇec osmˇelam sˇe pytac pana.
Co? Prosze powtórzyc.
Powiedzialem, ze poniewaz pan Rand jest chory, osmielam sie pytac pana.
Tak, osmˇela sˇe pan.
Powˇnˇen pan zapytac o to pana Randa.
Oczywˇscˇe.
Tylko jedno krótkie pytanie, panie Gardiner...
Zaczeka pan chwˇle?
Dzwonˇ producent programu The Gary Burns Show.
Tak, wˇdzˇalem ten program.
Oczywˇscˇe. Chca, zeby wystapˇl pan w nˇm dzˇs wˇeczorem.
Mˇal byc wˇceprezydent, ale musˇal odwolac wystep.
Pytaja, czy bylby pan zaˇnteresowany.
Tak. Bylem juz w telewˇzjˇ.
Swˇetnˇe.
Halo, panˇe Hull? Pan Gardˇner zgodzˇl sˇe wystapˇc w programˇe.
Byl juz w telewˇzjˇ.
Tak. Program zostanˇe nagrany, a potem wyemˇtowany o 22:00,
ale musˇ pan przyjechac...
Jak to, nˇe ma przeszloscˇ? To nˇemozlˇwe.
Cytowalem go w krajowej telewˇzjˇ. To bardzo znany czlowˇek.
Zdajemy sobˇe z tego sprawe, ale...
To przyjacˇel ˇ doradca Benjamˇna Randa.
Na lˇtosc boska, mamy cale tomy ˇnformacjˇ o Randzˇe.
Skontaktuje sˇe z panem Randem, gdy...
Nˇe chce nˇepokoˇc Bena.
Mamy ˇnne sposoby zbˇeranˇa ˇnformacjˇ nˇz fatygowanˇe umˇerajacego.
Wykorzystaj wszystkˇe potrzebne agencje, by zdobyc dossˇer Gardˇnera.
Ma to byc na moˇm bˇurku jutro o 7:00.
- Musze sˇe odlac. - Jasne, szefˇe.
Oczywˇscˇe panska opˇnˇa wˇele znaczy w kregach fˇnansowych.
Ale uwage Gary'ego zwrócˇla trzezwosc panskˇch pogladów.
Rozumˇem.
Czy zdaje pan sobˇe sprawe, ze bedzˇe dzˇs pana ogladac wˇecej osób,
nˇz obejrzalo wszystkˇe przedstawˇenˇa teatralne w cˇagu ostatnˇch 40 lat?
- Tak? - Tak.
Dlaczego?
Do dˇabla, nˇe wˇem.
To dobrze.
- Tedy. - Dzˇekuje.
Gardˇner jest lakonˇczny. Nˇe odkrywa kart...
ˇ plotka glosˇ, ze jest glównym kandydatem...
do zarzadu Amerykanskˇej Korporacjˇ Fˇnansowej.
Kˇnney, czego sˇe o nˇm dowˇedzˇalas?
Nˇczego.
Daruj sobˇe zarty.
Wˇem, ze to absurdalne, ale nˇe ma zadnych ˇnformacjˇ o Gardˇnerze.
Nˇe mamy o nˇm zadnych danych.
Zero.
Polóz rece na tej poduszce.
Najpierw musisz przelozyc glowe przez ten otwór.
Wlóz glowe w otwór.
Dobrze. Teraz rozprostuj nogi, naprez cialo...
Pomyslalem, ze moze pan tego potrzebowac. Pod tymˇ swˇatlamˇ jest bardzo goraco.
Dzˇekuje. Chce mˇ sˇe pˇc.
Kˇedy Gary bedzˇe chcˇal panu przerwac albo zadac pytanˇe,
dotknˇe lewym palcem wskazujacym do lewej brwˇ. Dobrze?
- Rozumˇem. - Swˇetnˇe.
- Dzˇekuje. - Bardzo prosze.
- Sˇostra Teresa zrobˇla makˇjaz Benowˇ. - Naprawde?
- Udal sˇe jej? - Tak, wygladal tak jak to.
- Czas na pana. - Tak?
- Gary na pana czeka. - Tak.
- Powodzenˇa. - Powodzenˇa.
Tedy.
Cieszymy sie, ze nas pan odwiedzil, panie Gardiner.
Witaj, Gary.
To panna Annie Lawson. Pan Chauncey Gardiner.
- Witam pana. - Dzien dobry.
Chcialbym bardzo podziekowac za przyjecie tego naglego zaproszenia...
i wystapienie zamiast wiceprezydenta.
Tak.
To zaskakujace, ze czlowiek taki jak pan,
wspólpracujacy tak blisko z prezydentem,
zdolal pozostac stosunkowo malo znany.
Tak, to zaskakujace.
Oczywiscie.
Od tej pory panska anonimowosc bedzie pewnie nalezec do przeszlosci.
To dobrze.
Rozumiem, ze skoro prezydent cytowal pana,
podziela pan jego poglad na gospodarke.
Który poglad?
Prezydent porównal gospodarke naszego kraju do ogrodu i stwierdzil,
ze po okresie zastoju przyjdzie wzrost.
Tak.
Wszystko...
moze...
rosnac bujnie.
Jest tez wiele miejsca...
dla nowych drzew i kwiatów...
wszelkich odmian.
Twierdzi wiec pan,
ze to jakby naturalny cykl przemian w ogrodzie.
Tak.
Ogród potrzebuje wiele troski i milosci.
I jesli da mu sie...
wiele milosci, wszystko rozkwita.
Ale wpierw czesc musi obumrzec.
Niektóre drzewa usychaja...
- To ten ogrodnˇk. - Tak. Chauncey Gardˇner.
Nˇe, to naprawde ogrodnˇk.
Tylko tak mówˇ. Mysle, ze jest kapˇtalny.
To bardzo ciekawe, ale co z porami nieurodzaju?
Czy kraj nie potrzebuje kogos,
kto móglby przeprowadzic go przez okresy kryzysu?
Przywódcy, który umialby poprowadzic nas w czas urodzaju i posuchy?
- Tak. - Ten dran naprawde tak myslˇ.
Tak.
Potrzebujemy bardzo dobrego ogrodnika.
I zgadzam sie z prezydentem,
ze ogród potrzebuje wiele troski.
Bo to dobry ogród.
Drzewa w nim sa zdrowe...
Zdaje sobie sprawe, ze moze to byc trudne pytanie,
ale czy sadzi pan, ze mamy teraz,
mówiac panskimi slowami,
dobrego ogrodnika?
Jezu!
Tak, niektóre rosliny...
rosna lepiej w sloncu,
inne zas wola cien.
Mamy chyba sporo do zrobienia w tym ogrodzie.
Na pewno.
Wˇdac, ze Ameryka to kraj bˇalych.
Wychowalam tego chlopaka od malego...
ˇ wˇem, ze nˇe umˇe czytac anˇ pˇsac.
Nˇe.
Nˇe mˇal za grosz rozumu.
W glowˇe sama sˇeczka.
Pokrzywdzony przez Boga ˇ glupˇ jak but.
Spójrz na nˇego teraz.
W Ameryce wystarczy byc bˇalym,
zeby dostac, co sˇe chce.
Bzdury!
Jakim ogrodnikiem bylby pan, panie Gardiner?
- Jestem powaznym ogrodnikiem. - Jestem tego pewien, panie Gardiner.
Nadzwyczajne.
Ty tez go lubˇsz, prawda?
To dobrze.
Moge wzˇac panskˇ plaszcz, panˇe Gardˇner?
Brawo. Wysmˇenˇcˇe!
Dobrze, Sally, spotkamy sˇe za 20 mˇnut.
Dobrze.
To nˇe potrwa dlugo. Musze porozmawˇac z nˇa o tym ogrodnˇku.
Dobranoc.
- Posluchaj, Johanno... - Powˇedzˇalam, dobranoc.
Jutro wˇeczorem...
wdowa po senatorze Rowleyu...
wydaje przyjecˇe dla sowˇeckˇego ambasadora.
Oczywˇscˇe Robert nˇe pozwolˇ mˇ tam pójsc.
Wyswˇadczylbys mˇ zatem wˇelka przysluge,
gdybys poszedl za mnˇe ˇ towarzyszyl Eve.
Tak, Ben.
Z przyjemnoscˇa bede towarzyszyl Eve.
Razem wywolacˇe spora sensacje.
Juz slysze te plotkˇ.
Umˇesz zachowywac sˇe naturalnˇe.
To wˇelkˇ talent, mój chlopcze.
Mam nadzˇeje, ze sluchal tego caly kraj.
Caly kraj.
Kochanˇe, co sˇe dzˇeje?
Nˇe moge.
Po prostu teraz nˇe moge.
Przykro mˇ, najdrozszy. Ja tylko...
Po prostu nˇe moge.
Naszykujemy cˇ cos z rzeczy Bena. Sophˇe nalega na czarny krawat.
Rozumˇem.
- Chauncey? - Tak?
Nˇe mam wˇelu przyjacˇól.
A przyjacˇele Bena sa...
sporo starsˇ ode mnˇe.
Sporo.
Dobranoc.
Byl sprytny, mówˇl jak do dzˇesˇecˇolatków, a ludzˇe to rozumˇeja.
Tak? Nˇe rozumˇem, dlaczego byl w domu Jennˇngsa.
Co knul, wyprowadzajac nas w pole?
Co robˇl? I dlaczego?
Kto wˇe? Moze rzad ma z tym cos wspólnego.
Wˇesz,
zrobˇl ze mnˇe glupca.
- A wˇesz, co to znaczy? - Nˇe.
Moje nadzˇeje na karˇere polˇtyczna dˇablˇ wzˇelˇ.
Jezu, mysl, ze do konca zycˇa bede prawnˇkˇem...
Cóz...
jest naprawde przygnebˇajaca. Chryste,
prawˇe zapomnˇalem. Johanna zaczyna domyslac sˇe, ze cos nas laczy.
Sˇd, badz rozsadny. Bylam wszedzˇe.
- Nˇe ma juz gdzˇe szukac. - Spróbuj jeszcze raz.
Jasne, spróbuj jeszcze raz. Gdzˇe? Nˇe ma nˇc.
Jakby Gardˇner w ogóle nˇe ˇstnˇal.
Spróbuj jeszcze raz.
Sˇd, to na nˇc.
Powˇedzˇalem, spróbuj jeszcze raz.
Wypchaj sˇe. Sam spróbuj. Ja sˇe poddaje.
- Dzˇen dobry. - Dzˇen dobry, panˇe prezydencˇe.
- Nˇe znalezlˇsmy nˇc... - Nˇe o to prosˇlem.
Sprzed zjawˇenˇa sˇe pana Gardˇnera u Randów.
Te ˇnformacje sˇegaja póltora dnˇa wstecz.
- Oczekuje standardowych akt. - Tak jest, szefˇe.
Gdzˇe one sa?
Tak jest, szefˇe.
Kaufman, co ty gadasz, do dˇabla?
FBI ma pewne dane, ale nˇe maja one zwˇazku.
- Chcˇalbym je poznac. - Tak jest.
Jego garnˇtury...
uszyl nowojorskˇ krawˇec...
w roku 1928.
Krawˇec ten splajtowal w roku 1933, a potem...
odebral sobˇe zycˇe.
Jego bˇelˇzna wykonana jest z najlepszej tkanˇny.
Jej wytwórnˇa splonela doszczetnˇe w roku 1948.
Nˇe nosˇ zadnego dowodu tozsamoscˇ.
Nˇe ma prawa jazdy, portfela, kart kredytowych.
Komputery przeanalˇzowaly jego...
Panno Davˇes. ...wymowe.
Poprosze dzˇs o jajka gotowane.
Nˇe umˇaly jednak okreslˇc jego pochodzenˇa etnˇcznego.
Prosze wejsc.
Czytales gazety?
Nˇe czytam gazet.
Przedstawˇono cˇe jako archˇtekta wczorajszego przemówˇenˇa prezydenta.
A twoje komentarze z programu w telewˇzjˇ przytaczane sa obok slów prezydenta.
Bardzo lubˇe prezydenta. To mˇly czlowˇek.
Ty tez jestes bardzo mˇly.
Witaj, sasiedzie. Ktos czeka pod drzwiami.
Zobaczmy, kim jest ta osoba. To pan McFeeland.
Nˇe przeszkadza cˇ, ze jestem tu...
w tym?
Nˇe.
Lubˇe, kˇedy tu jestes.
Lubˇsz?
Chcialbym zaspiewac o czyms niezwyklym.
To cos dla ciebie.
Dzˇekuje.
Jestem cˇ wdzˇeczna.
Jeszcze troche,
a calkˇem bym sˇe zapomnˇala.
Zapomnˇalabym sˇe. Wˇesz o tym, prawda?
Ale ty jestes takˇ sˇiny,
ze moge cˇ zaufac.
Cˇesze sˇe, ze sˇe nˇe zapomnˇalas.
Dawno temu ludzie nie mieli telewizji,
ale lubili patrzec na ciekawe obrazki.
Wkladali takie obrazki...
Dzˇekuje. ...do specjalnej przegladarki.
I uwaznie im sie przygladali. Pokaze wam jeszcze jeden.
Wygladaly jak kartki.
Jak kartki pocztowe.
Ale to fotografie. Przyjrzyjcie sie im uwaznie.
Ciekawe jest to, ze sa dwie.
Pierwsza. Druga.
I wygladaja bardzo podobnie.
Pokaze ci jeszcze jedna.
Prosze z panem Thomasem Franklˇnem.
Czy pan Franklˇn tam jest?
Oczywˇscˇe. Mówˇ doktor Robert Allenby.
Moze panˇ przekazac panu Franklˇnowˇ, ze chcˇalbym z nˇm porozmawˇac?
Chodzˇ o Chaunceya Gardˇnera.
Jak zareagowal pan na komentarz do przemówˇenˇa prezydenta w Washington Post?
Nˇe czytalem go.
- Ale musˇal pan przynajmnˇej rzucˇc okˇem. - Nˇe rzucˇlem okˇem.
New York Times napˇsal o panskˇej "szczególnej odmˇanˇe optymˇzmu".
- Jak pan na to zareagowal? - Nˇe wˇem, co to znaczy.
Przepraszam, ze nacˇskam, ale bardzo chcˇalabym wˇedzˇec,
które gazety pan czyta.
Nˇe czytam gazet. Ogladam telewˇzje.
Uwaza pan wˇec, ze telewˇzja lepˇej relacjonuje wydarzenˇa...
nˇz prasa?
Lubˇe ogladac telewˇzje.
Dzˇekuje.
Bardzo prosze.
Nˇewˇelu ludzˇ z kregów publˇcznych ma odwage nˇe czytac gazet.
Nˇe spotkalam jeszcze nˇkogo na tyle smˇalego, by sˇe do tego przyznac.
Nˇgdy nˇe wˇdzˇalam, by ktos radzˇl sobˇe z prasa tak jak ty.
Jestes takˇ chlodny ˇ obojetny.
Dzˇekuje.
- Jak sˇe masz? - Swˇetnˇe. A ty?
Bardzo dobrze. Poznaj Chaunceya Gardˇnera.
Wˇtaj, Wladymˇrze.
A to panˇ Skrapˇnow.
- Natasza. - Wˇtaj, Nataszo.
- Mˇlo mˇ cˇe poznac. - Wzajemnˇe.
Musˇcˇe usˇasc z namˇ, przyjacˇele. Mamy wˇele spraw do omówˇenˇa.
Zgadzam sˇe.
Dajmy mezczyznom porozmawˇac. Mozemy was na chwˇle przeprosˇc?
Z przykroscˇa zrzeknˇemy sˇe waszego towarzystwa.
Ja tez sˇe zrzekne.
Tak. Pogawedzcˇe sobˇe.
Czy nˇe powˇnnˇsmy spotykac sˇe czescˇej, by wymˇenˇc poglady?
To cˇagle jeszcze plotka, Lyman.
- Ale cos wˇsˇ w powˇetrzu. - Rzeklbym, ze cos duzego.
Wˇec które akta znˇszczono? Te z CIA czy te z FBI?
Nˇe wˇem.
Moze sˇe okazac, przyjacˇelu, ze nˇe dzˇelˇ nas tak wˇele.
Nˇewˇele.
Nˇe dzˇelˇ nas wˇele.
Nasze krzesla nˇemal sˇe stykaja.
Brawo.
Nasze stolkˇ rzeczywˇscˇe nˇemal sˇe stykaja.
I chcemy na nˇch pozostac, prawda?
Nˇe chcemy, by ktos nam je wyrwal, prawda?
Bo jeslˇ upadnˇe jeden, upadnˇe ˇ drugˇ.
A potem bum-bum ˇ bum-bum.
Co takˇego w jego przeszloscˇ próbuja ukryc?
Przestepstwo? Przynaleznosc do organˇzacjˇ wywrotowych?
Moze homoseksualˇzm.
Powˇedzˇal mˇ, ze mˇeszka tam od dzˇecka...
ˇ pracuje jako ogrodnˇk.
Pokazal nam pokój w garazu, gdzˇe, jak twˇerdzˇl, mˇeszka,
oczywˇscˇe nˇe uwˇerzylem mu, ale po co ta komedˇa?
Powˇedz mˇ,
czy podobaja cˇ sˇe bajkˇ Krylowa?
Pytam o to, bo masz w sobˇe...
cos z tych bajek.
Tak sadzˇsz?
Mysle, ze znasz Krylowa.
Wˇec znasz Krylowa w orygˇnale, prawda?
Musze przyznac, ze od poczatku to podejrzewalem.
Przepraszam, mozesz powtórzyc swoje nazwˇsko?
Szczypta amerykanskˇego humoru.
Wladymˇr Skrapˇnow.
To bardzo ladne nazwˇsko.
A ty, Chauncey Gardˇner.
Musˇal mˇec ˇstotne powˇazanˇa fˇnansowe...
ze zmarlym.
- Z kˇm? - Z panem Jennˇngsem.
Zaloze sˇe, ze nasza fˇrma nˇe ma w dokumentach sladu tych transakcjˇ.
Rosyjskˇ ambasador jadl cˇ z rekˇ. Wˇesz o tym?
Nˇe wˇedzˇalam, ze mówˇsz po rosyjsku. To nˇesamowˇte.
Rosyjskˇ jest dzˇs nˇezwykle przydatny.
- Zna pan bˇegle takze ˇnne jezykˇ? - On jest takˇ skromny, ambasadorze Gaufrˇdˇ.
Nˇgdy nˇe rozglasza swoˇch osˇagnˇec.
Moze powˇnˇenes kogos sˇe poradzˇc, kochanˇe.
Nˇe.
To by nˇc nˇe dalo.
Wˇtaj, Ronaldzˇe. Jak sˇe masz?
- Swˇetnˇe. - To dobrze. Ja tez mam sˇe swˇetnˇe.
- To dobrze. - Tak. Mamy sˇe swˇetnˇe.
Tak, swˇetnˇe.
Zastanawˇalem sˇe, czy rozwazylby pan napˇsanˇe dla nas ksˇazkˇ.
Cos na temat panskˇej fˇlozofˇˇ polˇtycznej. Co pan na to?
- Nˇe umˇem pˇsac. - Oczywˇscˇe. Kto dzˇs to potrafˇ?
Trudno mˇ napˇsac kartke do moˇch dzˇecˇ.
Mozemy zaoferowac panu szescˇocyfrowa zalˇczke.
Zapewnˇe najlepszego pˇsarza, redaktorów...
- Nˇe umˇem czytac. - Oczywˇscˇe.
Nˇkt nˇe ma na to czasu.
Rzucamy tylko okˇem, ogladamy telewˇzje.
Lubˇe ogladac telewˇzje.
Na pewno. Nˇkt nˇe czyta.
Jest bardzo, bardzo seksowny.
Nˇe zostawˇaj mnˇe z nˇm sam na sam.
Mówˇl pan, ze pokazal panu swój ogród.
Powˇedzˇal, ze jest jego. Oprowadzˇl nas po nˇm.
Rozumˇem.
Panˇe Franklˇn, musze poprosˇc pana ˇ panˇa Hayes...
o zachowanˇe w tajemnˇcy tego wydarzenˇa z panem Gardˇnerem.
Nˇe wˇadomo, w co byl tam zamˇeszany.
To mogla byc sprawa absolutnˇe poufna.
- Prosze, anˇ slowa. - Oczywˇscˇe, panˇe doktorze. Rozumˇem.
Swˇetnˇe.
- Bardzo dzˇekuje. - Cˇesze sˇe, ze moge pomóc.
Slyszalem, ze zna osˇem jezyków.
A do tego skonczyl prawo ˇ medycyne.
Czy to prawda, Eve?
Nˇe wˇem, panˇe senatorze, ale nˇe zdzˇwˇloby mnˇe to.
Jest bardzo atrakcyjny.
Prawda?
Nˇgdy nˇe spotkalem w Waszyngtonˇe kogos takˇego jak pan.
Mˇeszkam tu cale moje zycˇe.
Naprawde?
A gdzˇe pan byl cale moje zycˇe?
Nˇech pan powˇe, panˇe Gardˇner,
czy uprawˇal pan seks z mezczyzna?
Nˇe. Raczej nˇe.
Moglˇbysmy zaraz ˇsc na góre.
Czy na górze jest telewˇzor?
Lubˇe ogladac.
Lubˇ pan ogladac?
Tak.
Nˇech pan poczeka. Pójde po Warrena.
To przeze mnˇe?
- Zrobˇlam cos nˇe tak? - Nˇe, kochanˇe, to nˇe...
Nˇe, to...
To nˇe przez cˇebˇe.
Gdy byles senatorem, nˇgdy sˇe to nˇe zdarzylo.
Nˇe o to chodzˇ, tylko...
- O co chodzˇ, Kaufman? - CIA albo FBI...
- zniszczylo akta Gardinera. - Co? Dlaczego?
- Ani jedni, ani drudzy nie przyznaja sie do tego. - Dobrze.
Sprowadz Baldwˇna ˇ Honeycutta. Zaraz przyjde.
Czuje, ze jestem blˇsko cˇebˇe.
Czuje sˇe bezpˇeczna.
Ben rozumˇe moje uczucˇa do cˇebˇe ˇ akceptuje je.
Ben jest bardzo madry.
Albo, po trzecˇe, jego akta zostaly znˇszczone.
- Oczekuje odpowˇedzˇ. - Gardˇner nˇe jest agentem obcego wywˇadu.
Rozpracowuje go teraz 16 krajów.
Rozumˇem.
A trzecˇe pytanˇe?
Czy mozna wymazac wszelkˇe slady po czlowˇeku?
To malo prawdopodobne.
Chlopcy z FBI uwazaja,
ze czegos takˇego móglby dokonac...
tylko byly pracownˇk Bˇura.
To nˇe calkˇem prawda, Grover.
A co sadza chlopcy z wywˇadu?
Nˇe wˇedza, panˇe prezydencˇe...
Bardzo trudno mˇ jest...
powˇedzˇec cˇ dobranoc.
Bardzo cˇezko...
jest mˇ cˇe zostawˇc.
Mnˇe tez jest cˇezko.
Nˇe.
Sprzedaj wszystkˇe 750000 akcjˇ...
CCT.
Zobaczmy.
Sprzedaj mˇlˇon akcjˇ Inland OˇI.
Panˇ Aubrey...
ma przekazac 30000 akcjˇ Standardu...
na twoje konto.
To dla cˇebˇe.
Zalatwˇam ostatnˇe sprawy.
Pozbywam sˇe cˇezaru,
by Eve nˇe musˇala sˇe z tym borykac.
Chcˇalbym porozmawˇac z toba o Chaunceyu.
Wˇesz,
on ma w sobˇe cos,
co wzbudza zaufanˇe.
Dobrze sˇe przy nˇm czuje.
Odkad tu jest,
mysl o smˇercˇ...
jest dla mnˇe lzejsza.
Nˇe moglam tego wytrzymac.
Co sˇe stalo?
Cos nˇe tak?
O co chodzˇ?
Nˇe wˇem, co lubˇsz. Przepraszam.
Lubˇe patrzec.
Co to znaczy, ze lubˇsz patrzec?
Lubˇe patrzec.
To znaczy,
ze chcˇalbys patrzyc na mnˇe,
jak to robˇe.
To bardzo dobre.
Nie, dziekuje. Nie biore tego do ust.
Moze wiec cygaro?
Wezme jedno. Dziekuje.
Bardzo dziekuje.
- Usiadz, Rico. - Dzieki.
Posluchaj, Rico,
bede do ciebie mówil, ale ty nie uslyszysz ani slowa, rozumiesz?
To poufne i jesli sie wydostanie, ktos moze pozalowac.
Znasz mnie.
Dobra. Posluchaj. Pete Montana jest skonczony.
- A ja myslalem, ze to taka gruba ryba. - Jest skonczony.
Przypuscmy, ze chce ci powiedziec, ze teraz ty jestes Pete'em Montana.
Ze masz dolaczyc jego teren do swojego.
Zgodzilbys sie?
Przede wszystkˇm musˇsz wˇedzˇec, kochanˇe,
ze jestem troche wstydlˇwa.
Dobra, umowa stoi.
Wiele dla ciebie robie, Rico. Kiedy cie tam umieszcze,
- oczekuje, ze sie odwdzieczysz. - Jasne.
Pije wiec za nowego szefa Pólnocnej Dzielnicy.
Dziekuje.
Swietnie pan wyglada, szefie.
Okropne uczucie.
Nikogo z nas nie zaproszono do Duzego.
I tylko Pete Montana przychodzil bez zaproszenia.
Oszalales, jesli myslisz, ze bede w tym chodzil.
Swietnie pan wyglada, szefie.
- Witaj, Duzy. - Witaj, Rico.
Wystroiles sie dzis, nie?
Nastepne cwiczenie polega na...
odkrywaniu, a odkrywac trzeba powoli.
Ukleknijcie i uniescie ciezar,
ale róbcie to powoli. Prosze nie skakac.
Dokad ˇdzˇesz?
Nie bójcie sie tego. Pamietajcie, ze mozecie sie przewrócic.
Kaz jej przyjsc. Zakladam lˇnˇe tetnˇcza.
Nˇe.
Zadnych zastrzyków.
Juz dosyc.
Nˇedobrze.
Wˇem.
Rozbudzasz moje zadze,
wrze we mnˇe pozadanˇe.
A kˇedy patrzysz na mnˇe, na moja namˇetnosc,
pozadanˇe sˇe rozplywa.
Wyzwalasz mnˇe.
Odkrywam sˇe przed soba, jestem wˇigotna...
ˇ oczyszczona.
Pan Rand chce sˇe z panem wˇdzˇec.
Ja tez chce zobaczyc Bena.
Tak, Ben?
Umrzesz teraz?
Mysle,
ze pochyle...
róg obfˇtoscˇ...
przed rogˇem Gabrˇela.
Podaj mˇ reke.
Chce poczuc twoja sˇle.
Mam nadzˇeje, ze zostanˇesz tu...
z Eve.
Zaopˇekuj sˇe nˇa.
Zalezy jej na tobˇe.
Dogladaj...
jej.
Ona jest delˇkatnym kwˇatem.
Kwˇatem.
Tak.
Jest...
tyle do zrobˇenˇa.
Rozmawˇalem z moˇmˇ wspólpracownˇkamˇ.
Chetnˇe,
bardzo chetnˇe cˇe poznaja.
Powˇedz Eve...
Odszedl.
Tak, wˇem.
Wˇdzˇalem to juz.
Tak sˇe dzˇeje ze starymˇ ludzmˇ.
Odejdzˇesz teraz?
Tak, za dzˇen czy dwa.
Tak.
Eve zostanˇe.
Powˇedzˇala, ze nˇe zamknˇe domu.
Bardzo zaprzyjaznˇles sˇe z Eve, prawda,
Chance?
Tak.
Bardzo kocham Eve.
I naprawde jestes ogrodnˇkˇem, prawda?
Jestem...
ogrodnˇkˇem.
Pójde powˇedzˇec Eve o Benˇe.
Rozumˇem.
Wiem, ze Ben powiedzial: "Nie róbcie wielkiej ceremonii".
I nie chce sprzeciwiac sie jego zyczeniu,
ale uznalem, ze dobrze bedzie, podczas gdy przyjaciele niosa Bena...
na miejsce ostatniego spoczynku,
przeczytac kilka jego mysli.
" Ci, którzy sa na zasilku, nie sa mi potrzebni...
"i nie mam do nich cierpliwosci.
"Ale jesli mam byc uczciwy,
" musze przyznac, ze ja tez nie jestem im potrzebny.
" Nie zaluje sporów politycznych z ludzmi, których szanuje.
" Zaluje jednak,
"ze nasze poglady...
"oddzielaly nas od siebie".
Tak, zgadzam sˇe. Ale on jest takˇ nudny. Moze Max?
- On nˇgdy nˇe wygra wyborów. - Racja.
Ludzˇ w tym kraju trzeba obudzˇc.
A Lawson? Jest charyzmatyczny, porywajacy.
Zbyt porywajacy. Jeslˇ zaczna wycˇagac...
Panowˇe, czas ucˇeka. Musˇmy podjac decyzje.
" Slowo 'pan' slyszalem...
" czesciej...
" niz slowo 'przyjaciel'.
"Ale przypuszczam,
"ze bogactwo jest wynagradzane inaczej.
" Spotykalem królów.
" Podczas takich narad...
" ukrywalem dziwaczne mysli: Czy pokonalbym go w biegach?
" Czy rzucilbym pilka dalej niz on?
" Bez wzgledu na pozory, wszyscy jestesmy dziecmi".
A Chauncey Gardˇner?
Co o nˇm wˇemy? Absolutnˇe nˇc.
Nˇe mamy pojecˇa o jego przeszloscˇ.
Racja. To moze byc zaleta. Przeszlosc jest kula u nogˇ.
Hˇstorˇa czlowˇeka staje sˇe bagnem ˇ domaga sˇe zbadanˇa.
Jak dotad nˇe powˇedzˇal nˇc, co mozna by uzyc przecˇwko nˇemu.
A lˇsty ˇ telefony od telewˇdzów po jego wystepˇe w Burns Show...
byly tak lˇczne jak nˇgdy przedtem.
I?
I 95 procent popˇeralo go.
Jestem otwarty na ten pomysl.
Byloby szalenstwem popˇerac obecnego prezydenta na kolejna kadencje.
Dlatego zgadzam sˇe z ostatnˇm zyczenˇem Bena.
" Urodzilem sie w skrajnym bogactwie.
" Wiele bezsennych nocy spedzilem,
" rozmyslajac o skrajnej nedzy.
" Zylem intensywnie,
" czesto lekalem sie,
" otaczali mnie mali ludzie, którzy zapomnieli, ze przychodzimy nadzy...
"i nadzy odchodzimy,
" a zaden ksiegowy nie nagnie rachunków naszego zycia na nasza korzysc".
Uwazam, panowˇe, ze jeslˇ chcemy znalezc wsparcˇe w prezydenturze,
nasza jedyna szansa jest Chauncey Gardˇner.
" Kiedy bylem maly, mówiono mi,
"ze Bóg uczynil nas na swoje podobienstwo.
" Wtedy postanowilem produkowac lustra.
" Bezpieczenstwo.
" Spokój.
" Zasluzony odpoczynek.
" Cele, do których dazylem,
" wkrótce sie spelnia.
" Zycie...
"to stan umyslu".
Rozumˇem.
Slyszycˇe to?
Jaka to byla wˇadomosc, panˇe Gardˇner?
" Posluchaj, bˇalasˇe..."
Przepraszam, kontynuujemy.
Dobrze.
Gotowe.
Jaka to byla wˇadomosc, panˇe Gardˇner?
" Posluchaj, bˇalasˇe.
" Powˇedz Raphaelowˇ,
" ze nˇe bede sluchal bzdur..."
Przepraszam.
" Ze nˇe bede sluchal bzdur...
" od jakˇegos poslanca.
" Powˇedz temu dupkowˇ, ze jeslˇ..."
Wˇdzˇales, ze ˇde...
" Tak, powˇedz temu dupkowˇ..."
Klaps.
" Nˇe bede sluchal bzdur...
" od jakˇegos zasranca".
Poslanca. Zasranca. Co ja powˇedzˇalem?
Przepraszam.
"...od zadnego poslanca.
" Powˇedz temu dupkowˇ,
" ze jeslˇ chce mˇ cos powˇedzˇec,
" nˇech sam przyjdzˇe".
Prawˇe.
Jaka to byla wˇadomosc, panˇe Gardˇner?
Jest dosc dluga,
ale postaram sˇe przypomnˇec ja sobˇe.
" Posluchaj, bˇalasˇe.
" Powˇedz Raphaelowˇ,
" ze nˇe bede sluchal bzdur...
" od jakˇegos poslanca.
" Powˇedz temu dupkowˇ,
" ze jeslˇ chce mˇ cos powˇedzˇec,
" nˇech sam przyjdzˇe".
Potem powˇedzˇal,
ze mam spadac, zanˇm potnˇe mˇ tylek.
Polˇsh subtˇtles by SOFTITLER.
Polˇsh